Overzicht Atlantische Oceaan

Vorige pagina

 
Overzichtskaartje van de Kaap Verden met de door mij gevolgde route in rood

Nog een paar dagen op Sal gebleven. Veel klussen gedaan, en vooral  het onderwaterschip goed schoongemaakt. Duiken met de bezem en zelfs het onderste stuk van de kiel is weer helemaal glad.

En verder wat buurten met de buurboten. De Rebellion is inmiddels ook aangekomen.

Diner aan boord van de Johanna, met Nienke (links) en Erwin (rechts) van de Fuga, en Roberto van de Hildegard Hansen

Donderdag 16 november 2006.

Heb besloten Boa Vista maar links te laten liggen en direct naar Sao Nicolau door te gaan. De tijd dringt, het aftellen naar de grote oversteek begint. De afstand naar Tarrafal op Sao Nicolau is 87 mijl, om met licht aan te komen is het het beste 's avonds te vertrekken. De bijboot opgeruimd en op het voordek gesjord, bimini ingevouwen, huik van het grootzeil. Zo nog even wat macaroni maken, eten en dan net voor donker (19.00) varen. Ik ben dan bij licht bij de oostpunt van Sao Nicolau en kan het eiland verder bij daglicht bewonderen. Wordt een donkere nacht, vrijwel geen maan meer. Maar de kuip wordt weer goed verlicht door het herstelde ankerlicht dat tevens prima fungeert als kuipverlichting. Het waait nu overigens lekker, kan nog mooi zeilen worden, al gaat vaak tegen de avond de wind liggen. We zien wel, er is nog genoeg diesel.

Ik verlaat Palmeira 18.00 met het laatste licht. Er staat een lekker windje, schuin van achteren en wat zeilt de Johanna weer heerlijk met het schone onderwaterschip, wat een verschil, scheelt zo een knoop. 's Nachts piept de radar me een keer wakker voor een jacht op een kruisende koers. Dat is best prettig zo nu en dan, dan weet je dat het alarm echt werkt. Bij het eerste licht zijn de contouren van Sao Nicolau in zicht, een hoge onherbergzame kale kust, geen spoor van leven te ontdekken. Het aanlopen van nieuwe kusten die uit het donker of de nevelen opduiken is misschien wel het mooiste van reizen met een zeiljacht. Vlak voor aankomst speelt een grote school dolfijnen om het schip, welkom!

Zuidkust Sao Nicolau

Hier stappen we uit, de "grote weg" gaat met een lange omweg via de noordkust naar Ribera Brava, wij nemen de "oude weg" die steil naar beneden slingert.

De oude weg naar Ribeira Brava

Begin van de oude weg naar Ribeira Brava

Een waterplaats langs de weg

Echtpaar in één van de vele dorpjes langs de weg

De weg voert langs schilderachtige dorpjes die vaak nog een redeloijke welvarendheid uitstralen, veel maisvelden, vijgen, sinasappels

.
Boerderijtjes met maisvelden

Na een uur of 2 lopen komen we in de hoofdstad van Sao NIcolau, Ribeira Brava. Een keurig bijna schilderachtig stadje, veel mensen overal. Maakt geen echt armoedige indruk.

Stadsplein Ribeira Brava.

We eten een uitstekende maaltijd met tonijn en frites in één van de lokale restaurantjes. Dan met de aliguer weer terug naar Tarrafal.

Maandag 20 november

08:35:    00016d 35.00 N       / 024d 24.00 W

WINLINK: Johanna, towards Mindelo

Het is bijna 50 mijl naar Mindelo. Ik ben om 7.00 bij zonsopkomst vertrokken. Het is hier prachig in het ochtend licht, hier en daar een klein vissersbootje. Voor me vaart het Franse schip. Windstil op de motor. Aan de horizon de contouren van St Lucia en Soa Vicente. Kan voor donker aankomen. Ik kreeg gister van Roberto nog een stuk tonijn, zo'n kilo of 3. De afgelopen nacht was erg onrustig heftig schommelen, ik zal blij zijn als ik weer eens rustig lig.

12.00: Ik vaar nu langs een paar tussenliggende eilanden op weg naar Sao Vicente, het eiland waar Mindelo op ligt. Eén van die eilanden onderweg is Santa Lucia, onbewoond, kaal en woest.
Er is vrijwel geen wind, maar een hoge traag golvende zee en een brandende zon.

Soa Nicolau vanuit zee, links tussen de grijze en minder grijze rotsen is de invaart naar Mindelo

17.00: Zojuist anker neer in Mindelo.

Johanna geankerd in Porto Grande, Mindelo

Nu eerst opruimen en de rubberboot oppompen. Dan rondkijken en tonijn eten, ik zit met een paar kilo in de koelkast.
Zojuist kwam Hennie van de Baghera, een grote Nederlandse catamaran langs, heb hem ook maar een stuk tonijn gegeven. Daarna Jean Yves met zijn maat (Fransen die ik sinds Sal regelmatig ontmoet) uitgenodigd om te helpen de tonijn op te eten. Was heel gezellig.

Dinsdag 21 november

De rede van Mindelo

Vanochtend weer formaliteiten afgehandeld, policia maritime, emigratie, die gaven me meteen al het exit stempel. Vanmiddag diesel getankt in de vissershaven. Sydny, mijn boatboy, is meegeweest. Tweede ingang nemen, in de eerste ligt een wrak net onder water. Moeilijk aanleggen, korte bocht, hoge kade, deining en wind. Maar Sydny sprong in één keer via een paal met een lijn de wal op, aan zo'n boatboy heb je nog eens wat. 100 liter getankt, ging erg moeizaam, vreselijk veel schuim, maar alles is weer vol. Verder nog de was naar de wasserij gebracht, morgen klaar.

Straatbeeld in Mindelo

Plein in Mindelo

Zoals je ziet alles aan het voorbereiden voor de grote oversteek, toch wel weer even spannend zo'n afstand. Heb de route in de GPS gezet, 2087 mijl naar de ankerplaats in Le Marin op Martinique. De Fuga (Nienke en Erwin) is ook binnegelopen. Had ik niet gezien, maar één van de boatboy kwam me even melden dat er weer een Nederlander binnen was, klein schip, rood? Ja, dat moest dus wel de Fuga zijn. Even langs voor een praatje, ze hadden vandaag net 2 dorado's en een bonito gevangen, ik at toch wel even mee? Vooral die dorado's zijn erg lekker, helemaal met de hete Indonische saus van Nienke erovereen.
Morgen de laatste inkopen. Weerkaarten zien er goed uit, stabiele passaatwinden zover de voorspellingen gaan.

Volgende pagina