Vorige pagina
Overzicht
Rivieren en Kanalen
De Rijn
Donderdag 4 augustus 2011, Breisach aan de
Rijn, 226
Via het Huningue kanaal varen we van Mulhouse naar de Rijn. De sluis
bij Niffer bezorgt ons een flink oponthoud. We drijven tijden voor een
enorme lege geopende sluis met rood licht terwijl de sluiswachter niet
antwoordt op de marifoon. Pas als ik hem met de mobiel bel gaat het
licht op groen. Dan tijden wachten in de sluis, ik bel weer en hij gaat
schutten. De Rijn waar we op komen is niet de echte Rijn maar het Grand
Canal d'Alsace, de gekanaliseerde Rijn. We beginnen hier bij km 185, de
Rijn heeft een doorlopende kilometer nummering. Het is anders dan we
ons de
Rijn voorgesteld hadden, weids en leeg. Veel minder scheepvaart dan ik
had verwacht. Maar als je de Rijn afvaart zal de drukte steeds
toenemen. De
AIS blijkt hier zeer nuttig, vrijwel alle grote bakken hebben AIS,
zodat je ze voor de bochten al op het scherm ziet aankomen en zij ons.
In ons traject op de Rijn zitten acht sluizen, vandaag doen
we er drie. Die sluizen vallen erg tegen, de wachttijden zijn lang, de
sluizen zijn enorm, het schutten gaat erg traag. Aan de eerste sluis
zijn we twee uur kwijt, voor de volgende anderhalf uur per stuk.
's Middags meren we af in de keurig verzorgde jachthaven van Breisach,
een stadje schilderachtig tegen de berg aan gebouwd.

Het Grand canal d'Elsace

De sluizen kosten veel tijd maar zijn
best gezellig

Het haventje van Breisach, de
Johanna rechts op de hoek
Vrijdag 5 augustus 2011, Straatsburg, km 290
Na een rustige dag op de Rijn waarbij we vier sluizen passeerden hebben
we aangelegd in een jachthaventje bij Straatsburg onder de rook van een
industriegebied. Het varen op de Rijn valt afgezien van de sluizen hier
niet tegen. Er is nog weinig scheepvaart en het schiet lekker op, voor
je het weet loop je met de stroom mee acht knopen.

Afgemeerd in een jachthaven bij
Straatsburg
Zaterdag 6 augustus 2011, Karlsruhe,
km 363
Vandaag zijn we de laatste twee sluizen gepasseerd, het duurde
allemaal weer heel lang, zomaar twee uur per sluis. Daarnaast hebben we
ook nog 75 km gevaren en zijn nu bij Karlsruhe. Dat varen is wel even
wennen. Liepen we in de gekanaliseerde Rijn nog 8 knopen over de grond,
nu in de vrij stromende Bovenrijn is dat opgelopen tot 10 knopen. Het
water is een kolkende wervelende stroom, de scheepvaart steeds drukker.
Het lijkt er op dat er voor de pleziervaart geen regels zijn. In het
prachtige handboek voor de Rijn staat een heel hoofdstuk over de
vaarregelementen. Het belangrijkste is dat de grote vaart een blauw
bord kan laten zien als ze stroomopwaartsvarend aan de linkerkant
willen passeren. Toen we door een linkshoudend schip bijna de wal op
werden gedrukt vroeg ik hem over de marifoon waarom hij links hield
zonder "blauwe Tafel". Antwoord was dat ze dat niet deden voor
Sportschiffe. Het komt er dus op neer dat de beroepsvaart voorrang
heeft, naar keuze links of rechts houdt en dat niet kenbaar hoeft te
maken. De pleziervaart bestaat niet voor hen en je zoekt het maar uit.
In Nederland hebben grote schepen ook voorrang op kleine schepen, maar
moeten ze zich wel aan zekere regels houden, zoals rechts houden en
links inhalen. Op de Rijn dus niet. Geef mij de zee maar, daar is ieder
schip gelijk behalve een zeilschip, dat heeft voorrang.

Drukte bij het uitvaren van de
laatste sluis
Zondag 7 augustus 2011, Oppenheim, km 480
Vandaag moeten we met 9 knopen vaart tevreden zijn. Maar toch
leggen we moeiteloos 115 km op een dag af. Het landschap is
betrekkelijk saai, bij Mannheim veel industrie. We meren af in een
klein haventje bij Oppenheim, even voor Mainz.

Industriegebied bij Mannheim
Maandag 8 augustus 2011, Rüdesheim, km 525
We naderen de wijngaarden. Daar is ook de Lorelei, waar de Rijn
zich door een smalle geul tussen de bergen door perst. Maar vandaag
werkt het weer niet mee. Korte perioden met zon worden afgewisseld door
hevige buien vergezeld van zware rukwinden. De Rijn is woelig, korte
steile golven bouwen zich op daar waar de stroom tegen de wind staat.
In de buien is het zicht slecht, en de felle petsen buiswater maken het
ook niet beter. Daarom stoppen we vroeg in de jachthaven van
Rüdesheim.
Morgen de Lorelei.

Donkere luchten boven de wijngaarden

Buitenverblijf aan de Rijn
Dinsdag 9 augustus 2011,
Oberwinter, km 639
Op dit traject perst de Rijn zich via een smalle geul door de bergen.
De bekendste rots hier is de Lorelei, een berg als alle andere. Op de
hoge oevers volgt het ene kasteel na het andere, na iedere bocht een
nieuw vergezicht. Het water kolkt en wervelt en de Johanna klokt weer
boven de 10 knopen over de grond. Over dit traject wordt door motorboot
vaarders heel moeilijk gedaan, maar als je maar binnen de tonnen blijft
valt het best mee. Alleen het weer zit tegen, de ene zware bui na de
andere trekt over ons heen.

Snel, sneller, snelst

Schönburg bij Oberwesel, km 549

Links de Lorelei, km 554

Schloss Stolzenfels bij km 585

Das Deutsche Eck in Koblenz,
samenvloeiing van de Moezel (rechts) en de
Rijn (links), km 592
Woensdag 10 augustus 2011, Krefeld, km
762
Geen eb en vloed, gewoon de hele dag 4 knopen stroom mee. Kom daar eens
om als zeezeiler. Wij schieten dus goed op richting Nederland. Vandaag
passeren we Bonn, Keulen en Düsseldorf. Veel industrie, veel stank
en
veel scheepvaart. Die scheepvaart houdt zich hier wat beter aan de
regels als op de Bovenrijn. Als ze links houden tonen ze nu consequent
het blauwe bord, wel zo duidelijk. Ook varen vrijwel alle schepen hier
met AIS transponders, zodat je ook op de computer een goed beeld hebt
van wat er op je af komt. Zelfs de blauwe borden worden soms op de AIS
weergegeven, dat zou een prima systeem zijn als ze het maar allemaal
deden, maar nu lijken veel blauwe borden nog niet aangesloten op de AIS
systemen.

Twee schepen die elkaar stuurboord
aan stuurboord paseren, met blauwe borden. De schepen op de achtergrond
voeren ook het blauwe bord.

De dom van Keulen

Rijnkade in Düsseldorf
Donderdag 11 augustus 2011, terug in
Nederland, de Bijland bij Tolkamer, km 864
Voor het eerst sinds 5 jaar is de Johanna weer in Nederland en wel in
de Bijland plas bij Tolkamer, net over de grens. De tocht vandaag ging
weer snel. Wel was er meer verkeer dan ooit te voren. Ook zijn de
schepen hier groter en sneller zodat we nu ook continu met oplopers te
maken hadden. Soms telden we wel 12 schepen om ons heen die je allemaal
in de gaten moest houden, inspannend varen.
Het einde van de wereldreis
Het einde van de wereldreis komt nu in zicht. De wereldreis wordt
afgesloten op het moment dat we voor het eerst weer op dezelfde plek
terug komen. En dat zal zijn in Kampen waar ik 27 juni 2006 vertrok.
Aanstaande zaterdag 13 augustus om 16.00 zal de Johanna in Kampen de
wereld ronden en thuiskomen. Een ieder die zin heeft de Johanna te
begroeten is van harte welkom. Voor een drankje wordt gezorgd. Plaats:
Jachthaven ZC'37, Frieseweg 6, 8267 AD Kampen. Dit is aan de
oostkant van de IJssel, ten noorden van de oude IJsselbrug in Kampen,
voorbij de sluis. Mijn telefoon: 06-49138475

De kapitein op weg naar huis

Duwcombinatie met zes bakken, wordt
ingehaald door een containerschip

Vooral de duwboten laten een
gevaarlijk zog achter

Nabij de Nederlandse grens wordt het
landschap mooier
Volgende
pagina de IJssel