Kapelletje op Agio Andreas point
Kasteeltje in een paleistuin die een hele baai bestrijkt
Vissersbootje met naast de roeiriemen ook een binnenboordmotor
De Johanna voor anker in Vathi, Ithaca
Vrijdag 11 juni 2010, One House Bay op Atokos
Eerst boodschapen doen, nog ouderwets naar de kruidenier, de groenteman, de slager en de bakker, ieder zijn eigen specialiteit. En dan sluiten we ons aan in de rij de baai uitvarende jachten. Eerst rustig op de motor, maar al snel komt er een lekker windje waar een een mooi stuk op kunnen zeilen. Al is het niet zo ver naar de diepe One House Bay op het kleine eilandje Atokos.
One House Bay op Atokos
Zaterdag 12 juni 2010, Port Leone, Kalamos
We liggen nu in de prachtig besloten baai van Port Leone op het eiland Kalamos. En met ons nog een viertal andere jachten. Het ankeren hier is wat lastig, iets uit de oever is het al bijna 20 meter diep, dat is ook de diepte waarop ons anker ligt. Totaal hebben we hier 60 meter lijn en ketting uitstaan, maar er is ruimte genoeg voor een grote draaicirkel. Aan de baai ligt een dorp dat sinds de aardbeving van 1953 verlaten is. De watervoorziening was verwoest en de huizen beschadigd. De bewoners hebben er toen voor gekozen niet te herbouwen en zijn vertrokken.
Het verlaten dorp bij Port Leone op Kalamos
Zondag 13 juni 2010, Kastos
Vandaag een klein stukje varen naar een dorp op het tegenoverliggende eiland, Kastos. We varen eerst om de punt van Kastos naar de oostkant waar het haventje ligt bij plaatsje met dezelfde naam. Dat is het leuke van dit gebied, overal eilanden met goede ankerplaatsen en schilderachtige haventjes op korte afstanden van elkaar. Het haventje was klein, maar er was nog voldoende ruimte om met de punt naar de pier met het hekanker achter af te meren. Het anker hield goed en wij gingen op pad om een wandeling te maken. Maar toen we net aan de overkant van de haven waren liep er een groot huurjacht binnen dat de plek naast de Johanna wel aantrekkelijk vond. Zij voeren er achteruit in en lieten hun anker pas zakken toen ze goed en wel met de punt bij de kade lagen. Je kunt het die mensen nauwelijks verwijten, als ze ooit al eerder gezeild hebben hebben ze nooit leren ankeren. Voor hen is een anker een soort parkeerrem, je drukt op de knop en hij gaat de grond in. En om hier een 42 voeter te charteren met jezelf als schipper is helemaal niets nodig, alleen maar geld. Dus dreef deze prachtrige Bavaria boven op onze Johanna en bracht ons schip danig in de verdrukking zonder dat we op het moment zelf ook maar iets konden doen. Wij snel terug. De Bavaria had inmiddels het hazenpad gekozen, de buren hielden de Johanna af waarvan het hekanker inmiddels losgerukt was. Gelukkig geen schade. Met de snel opgepompte dinghy brachten we het anker weer uit. Maar dit keer krabte het steeds weer. Denkend aan de harde wind die hier elke avond opsteekt hebben we het zekere voor het onzekere genomen en zijn buiten de haven vrij van iedereen voor anker gegaan. Positie 38 34.20N 020 54.89E.
De Johanna in de verdrukking, net zichtbaar achter de dwarsliggende Bavaria
Maandag 14 juni, Abelike Baai, Meganisi
Bij de noordpunt van het eiland Meganisi liggen een aantal diepe grillig gevormde baaien. In een daarvan, de baai Abelike ligt de Johanna nu aan het voor-anker met achter een lijn naar een rots op de oever. Dat is omdat het iets uit de kant al erg diep is, zou je vrij draaiend liggen aan alleen het anker, dan heb je veel ruimte nodig. Dit is onze tweede plek in de baai. Eerst lagen we dieper het land in, prachtig helemaal aan het eind. Maar al spoedig werd de rust verstoord door harde beat muziek die verschrikkelijk over het water galmde. Bron is de nieuwe taverna daar: Pirats Cove. Wij zijn toen maar vertrokken naar de plek waar we nu liggen. Mijden dus die taverna. Huidige positie: 38 40.07N 020 47.67E
Afgemeerd in de Abelike Baai op Meganisi
Dinsdag 15 juni 2010, Spartakhori, Meganisi
Het is weer even wennen. Overal schepen, van alle kanten komen ze, het lijkt hier het IJselmeer wel op een mooie zondagmiddag. Zoveel drukte ben ik niet meer gewend, je moet continu uitkijken. We varen, het zeilen ben ik bijna verleerd, bij complete windstilte, rond Meganisi naar de baai van Spartakhori. Hier is het rustiger dan ik verwachtte, er is een prima plek aan de kade voor ons. Kennelijk is
