Maandag 10 juli 2006
Cherbourg – Alderney
De middeleeuwse kathedraal bepaalt het gezicht van Cherbourg
Het bezoekersponton in de haven van Cherbourg
Na een rustig dagje Cherbourg rond 9.00 uur
uit Cherbourg vertrokken, er is wind. We zeilen prachtig de grote
havenmond van Cherbourg uit, terwijl verder op zee de stroom nog tegen
staat pakken wij een onder de kust staande werveling mee. Het
oorspronkelijke idee was direct naar Guernsey te varen, maar de wind
trekt steeds verder aan, ZW. In de race van Alderney dus pal tegen en
wind tegen stroom staat ons daar niet erg aan. Dan besluiten we er een
rustig dagje van te maken en zetten koers naar Alderney, met een kleine
bocht om de Race heen, voor je het weet wordt je erin gezogen. Alderney
is rustig en landelijk als altijd. Je ligt er nog aan dezelfde boeien
achter de pier als 30 jaar geleden, wel is er wat meer bebouwing
gekomen.
De kapitein aan de riemen op Alderney
Strand op Alderney
Dinsdag 11 juli 2006
Naar Guernsey
Van Alderney varen we niet via de Race van
Alderney naar Guernsey maar door de Swinge, de doorgang aan de westkant
van Alderney. Dit komt met het tij beter uit en hoewel de Swinge er
door alle rotsen heel spannend uitziet is hij op het goede tijdstip
uitstekend te bevaren. De meeste gevaarlijke rotsen steken boven water
uit.
Rotsen in de Swinge bij Alderney
Haven van Guernsey
Woensdag 12 juli 2006
Naar Aberwrach
Na inkopen te hebben gedaan en diesel getankt
vertrekken we tegen de middag naar Aberwrach. Aberwrach is één van de
meest westelijke rivieren in Bretagne, vlak bij de punt. Het is een
dikke 100 mijl, We zullen de nacht doorvaren en de volgende morgen
aankomen.
De 83 meter hoge vuurtoren van Ile de Vierge is het eerste dat we van de Bretonse kust zien
Het wordt een rustige tocht, goed windje,
bijna helemaal te zeilen. Als we er bijna zijn de volgende ochted, gaat het tij weer
tegenstaan, dan duurt het nog uren, de stromen zijn hier sterk.
Uiteindelijk meren we om 8.30 af naast de Seawind, waar Peter en Ingrid
eigenlijk klaar staan om naar Camaret te vertrekken. Wij zelf gaan
eerst even bijslapen, de rubberboot oppompen en maken nog een prachtige
wandeling langs de rivier de Aberwrach.
Drooggevallen baken (aan de goede kant passeren) met
mosselvisser
Vrijdag 14 juli 2006
Naar Camaret
Prachtige NO wind, 2 reven in het grootzeil,
op naar de beruchte vaarroutes rond de punt van Bretagne, tussen het
vaste land en het eiland Ouessant. Namen als “chenal de la helle”, “roche du diable” maken het extra
aantrekkelijk. Maar het valt allemaal weer erg mee, gewoon prachtig
zeilen met een harde NO wind mee. Ook de getijstromen zijn ondanks het
springtij heel matig. Wel is de zee woest en wild.
Pointe de Mathieu, de uiterste westpunt van Bretagne
Het zeefront van Camaret
Zaterdag 15 juli 2006
Vertrek naar Spanje
De weerberichten zijn goed, komende dagen een
rustige NO wind. We besluiten dan ook direct te vertrekken. Nog een
paar laatste inkopen, vers brood, wat fruit en dan gaan de trossen los
voor het langste traject tot nu toe, 341 mijl naar La Coruna in Spanje.
Het laatste stukje Frankrijk
Het wordt een rustige en voorspoedige
overtocht. Matige wind, 7-10 knopen, boom in de fok en 4-5 knoop door
het water. De eerste nacht slapen we weinig, nog wat onrustig, dan
komen we in de routine, draaien rustige wachten, goed eten en volop
slaap.
De derde dag rond 80 mijl van de Spaanse kust
verandert het weer. Tegen etenstijd (18.00 uur) trekt de wind aan,
eerste rif erin. Dan opeens potdichte mist, met de radar houden we wat
vissersbootjes in de gaten. Dan opeens onweer, rukwinden, tweede rif
erin, wind draait 180 graden, regen, het gaat maar door.
Van slaap komt weinig meer, uiteindelijk moe
van alle zeilwisselingen de motor aan en de laatste mijlen naar La
Coruna afgelegd. Dinsdagochtend 18 juli rond 6.00 uur anker neer in een
baai bij La Coruna. Als het licht is de jachthaven in waar de Seawind
ook net aangekomen is. Even bijkomen.