Vorige pagina
Overzicht
Middellandse Zee
Griekenland, Cycladen, Syros en Kithnos
Woensdag 19 mei, naar Syros
Het weer is gekalmeerd, 7 uur gaan de lijnen los en het diep ingegraven
hekanker omhoog. Verder naar de westelijke Cycladen richting Athene. We
meren af in het kleine haventje van Finikas op Syros. Positie 37-23.83N
024-52.59E.

Het haventje van Finikas is nogal
vol, maar we duwen de Johanna er gewoon tussen
Donderdag 20 mei 2010, Syros
Vandaag een toertje rond het eiland. De stad Ermoupolis is echt een
grote stad, het is dan ook de hoofdstad van de Cycladen. Het is een
drukke stad met veel verkeer en prachtige oude gebouwen.

Stadhuis van Ermoupolis, bouwwerk van
Ziller uit 1878

Even pauze op een van de vele
terrasjes

Uitzicht over Ermoupolis met de
haven, kijkend richting zuid. Links onder de meerplaats voor jachten,
rechts achter het cruiseship de nieuwe marina, eeuwig in aanbouw
De rest van het eiland valt wat tegen. De stad is groot maar het eiland
is klein. Veel lintbebouwing en weinig karakteristieke dorpen. Als het
weer meezit morgen verder.
Vrijdag 21 mei 2010, naar Kithnos
Koers pal west, 23 mijl van Syros naar Kithnos. We kunnen zowaar het
meeste hoog aan de wind zeilen! Bij de nadering ziet Kithnos er dor en
kaal uit. Troosteloze bergen met een opvallend stelsel van muurtjes die
grote stukken grond begrenzen. Die bijna eindeloze muren moeten in
vroeger tijden met de hand opgestapeld zijn toen landbouw en veeteelt
dat nog de moeite waard waren. Ook zijn restanten van terrasstrukturen
zichtbaar.

Nadering van Kithnos
Op Kitnos meren we af in het haventje van Loutra, een klein dorp aan de
noord-oost kant van het eiland. Positie 37-26.55N 024-25.57E.

De Johanna aan het piertje van het
haventje in Loutra
Zaterdag 22 mei 2010, Kithnos
De havenmeester heeft het druk. Zo druk dat hij om het vol te houden
een flinke dosis dope genomen moet hebben. Hij heeft inmiddels ogen als
een kameel en springt heen en weer als een harlekijn. Wat een gedoe,
waarom dat alles? Er komt een regatta van motorboten uit Athene. En wat
voor motorboten. Van het type vol gas tot het hoekje van de haven.
Glibberig en glad, pronkerig en patserig. Liefst met bemanning die dan
"security" achter op z'n T-shirt heeft staan en alleen de lijnen
hanteert want de kapitein staat aan de gashendels en het roer bij het
cruciale afmeren. Dat afmeren gaat achteruit waarbij de bodem van het
haventje met ankerkettingen geplaveid wordt. Veel geroep en geschreeuw,
geratel van kettingen, polsdikke trossen die door de lucht vliegen. Ook
de Johanna moet het ontgelden, wij worden door onze junk naar een
hoekje van de haven gedirigeerd, gelukkig langszij, geen anker naar de
bodem. En indirect gaat dat allemaal van EU geld. Ik ben er even een
beetje ingedoken. Een beetje Griek betaalt geen BTW over zijn jacht.
Dat jacht zit in een firma die de BTW terugkrijgt en een
investeringssubsidie ontvangt. De bemanning is ook in dienst van de
firma. Maakt de firma verlies, geen probleem, een mooie aftrekpost voor
de holding waar de andere inkomsten van de ondernemende Griek in
terecht komen. In Nederland zijn dat soort constructies ondenkbaar,
maar Griekenland koestert zijn rijken. En heeft de staat te weinig
belastinginkomsten, geen probleem, de EU springt bij. Die Grieken weten
te genieten van het leven.
Wij trouwens ook, we hebben nog een mooie wandeling gemaakt naar de
Chora, het oude stadje boven op Kithnos. Hoewel het landschap er heen
rommelig was en tegenviel was het stadje verrassend.

Links de motorboten in de haven van
Loutra
Zondag 23 mei 2010, Kithnos
Op de noordwestpunt van Kithnos liggen de restanten van een middeleeuws
fort, de "Kastro Orias". Deze versterkingen van de toenmalige bewoners
zijn in 1537 door de Turken verwoest. De Kastro ligt op een moeilijk
toegankelijke hoge bergtop en is alleen te
bereiken via oude ezelpaden door de velden en over de bergen.. Via een
oude poort ga je de Kastro binnen, eigenlijk de ruines van een oude
stad. De kapel is gerestaureerd, met een prachtig pleintje. Verder op
de berg liggen de restanten van huizen en de ruines van een byzantijns
kerkje. Dit kerkje staat op instorten en wordt tegenwoordig door
schapen als beschutting gebruikt. Tot mijn verbazing bevinden zich in
het achterste stuk van de kerk nog veel fraaie fresco's in redelijke
staat.

Wandelpad over de bergen

en tussen de muren

Gezicht op de Kastro

Toegangspoort van de Kastro

De gerestaureerde kapel van de Kastro

De oude kerk van de Kastro

De ingang van de oude kerk

Fresco's in de oude kerk
Volgende pagina: Griekenland, Attica