Vorige pagina                                                                                              Overzicht Rivieren en Kanalen


De Saône

Kaart van de route

Om een beter overzicht van de route te geven heb ik een kaartje beschikbaar met daarin aangegeven de route die we op het oog hebben. Deze route gaat via de Rhône, de Saône, le Canal des Vosges, het Canal de l'Est naar de Maas. Een alternatief is dat we via de Moezel en de Rijn varen, valt nog te bezien.
Voor de kaart klik hier (opent in een nieuw window).


Dinsdag 19 juli 2011, Gray

's Ochtends regen, 's middags buien, om het weer hoef je dus niet naar Frankrijk. Vandaag al weer een dag Saône. De rivier wordt smaller, de sluizen kleiner en de kanaaltjes die de bochten afsnijden nog smaller. De Saône voert hier door een dunbevolkt gebied, met eindeloze bossen en vlakten. Vanaf de Middellandse zee volgen we nu al meer dan 600 km de rivier stroomopwaards, alsof we op zoek zijn naar de bronnen van de Rhône. Nog 120 km en dan begint het kanaal van de Vogezen (Canal des Vosges) dat ons over de waterscheiding naar het stroomgebied van de Maas zal brengen. Volgens de GPS zitten we nu al op een hoogte van 187 meter boven zeeniveau.
De sluizen zijn hier allemaal automatisch. Voor de sluis moet je aan een stang draaien die aan een draad boven het water hangt. Dan komt de sluis in actie, het groene licht gaat aan naast het rode en uiteindelijk gaan de deuren open. Eenmaal in de kolk is het moeilijk afmeren, de kades zijn hoog en in de muur zitten meestal geen bolders. Dus met lange lijnen de ladder op en boven op de kade om de bolders. Daarna een blauwe stang in de kade omhoog duwen om een schakelaar te bedienen die het schutproces start. De deuren gaan snel dicht, het water spuit en kolkt naar binnen en voor je het weet drijf je een paar meter hoger. De deuren gaan open en wegwezen voor ze weer dicht gaan. Alles binnen 20 minuten. In Gray meren we af aan een Franse kanaalboot. Bij de kade is het te ondiep om aan te leggen.


Maar hoe kom je er weer op als je niet meer bij de ladder ligt.


Stukje kanaal


Afgemeerd (midden aan de kade) beneden de stuw in Gray

Woensdag 20 juli 2011, Scey-sur-Saône

Koud, bewolkt maar droog en 's middags breekt de zon soms even door. Echt klagen mogen we dus niet over het weer in Noord Europa. Vandaag de één na laatste dag Saône. Na veel bossen opent het landschap zich en komen we in een glooiend heuvelland. Het aantal sluizen neemt met de heuvels toe, vandaag acht, maar de meeste geautomatiseerd en erg snel, meestal binnen een kwartier geklaard. Ook moeten we twee tunnels van elk 600 meter lengte door. Vreemde gewaarwording, mijn oceaanzeiler diep in een Franse berg. Daar is een Hallberg-Rassy eigenlijk niet voor gebouwd.


Na de bossen volgt een meer open landschap


Toevaart naar de tunnel


Aan het eind van de tunnel gloort licht

Donderdag 21 juli 2011, Corre

Vandaag hadden we weer veel nattigheid. Vanmorgen in de stromende regen uren op beter weer liggen wachten, vanmiddag door de buien heen gevaren. Het landschap wordt heuvelachtiger, we naderen de uitlopers van de Vogezen. Na Corre is de Saône niet meer bevaarbaar en zullen we verder gaan op het Canal des Vosges. Met de Johanna de Vogezen beklimmen, waar een zeeschip al niet toe in staat is.


Het landschap wordt heuvelachtiger


Huis aan de Saône


In de sluis eerst omhoog klimmen langs de ladder, dan de lijnen boven om de bolders, dan op de kade de schakelaar bedienen en gauw terug op de boot


Langs de oever


Volgende pagina Canal des Vosges